ஓயாத அலைகள் – கரையிலிருந்து ஒரு கட்டுரை

Monday, May 20th, 2013 @ 2:29PM

boats Maritime Boundary

காவிரி அரசியல் குறித்து விசிலில் படித்த, எழுதிய நமக்கு தண்ணீர் இல்லாமல் விவசாயி படும் துயரம் கண்ணீர் வரவழைத்தது. காவிரி பிரச்சனைக்கான அறிவுப்பூர்வமான தீர்வை நோக்கியும் நம்மை நகர்த்தியது. இந்த கட்டுரையும் தண்ணீர் பற்றியதுதான். இவனும் விவசாயிதான். இவன் மீன் விவசாயி. நில விவசாயி தண்ணீரை நம்பி பயிர் செய்கிறான். கண்ணுக்கெட்டிய வரை தண்ணீர் இல்லாதபோது தன் கடைசி நம்பிக்கையை இழந்து சில நேரம் தன்னுயிர் துறக்கவும் செய்கிறான். மீன் விவசாயி கொஞ்சம் வித்தியாசமானவன். இவன் தண்ணீரிலேயே மிதப்பவன். கண்ணுக்கெட்டிய வரை தண்ணீர் மட்டுமே. அறுவடைக்கு மீன் இல்லாமல் சில நேரம் இவனும் திரும்புவதுண்டு. ஆனால் இவன் நம்பிக்கை இழப்பதில்லை. கடல் மாதா அவனை தற்கொலை பற்றியெல்லாம் சிந்திக்கவிடுவதில்லை. ஆனால் அவன் சில நேரம் கொலை செய்யப்படுகிறான்.

வாக்கு மூலம்

 மனோகரன்(38), த/பெ.தர்மன்(லேட்),
54B2, கரையூர், இராமேஸ்வரம் வட்டம்,
இராமநாதபுரம் மாவட்டம்.

இராமேஸ்வரம் தாலுகா, கரையூரில் வசித்து வரும் தர்மன் என்பவரின் மகனாகிய மனோகரன் ஆகிய நான் அளிக்கும் பிராமண வாக்கு மூலம்.

நான் மேற்கண்ட முகவரியில் குடும்பத்துடன் வசித்து வருகிறேன், நான் இந்து வலையன் சாதியைச் சேர்ந்தவன், என் தந்தை பெயர் தர்மன், தாய் மரகதம்(50), என்னுடன் முனீஸ்வரி(26), லதா(30), சரவணன்(28), ஜமுனாராணி(27), புவனேஸ்வரி(26) ஆகிய ஒரு தம்பியும் 4 தங்கைளும், உள்ளனர். எனது தந்தை இராமேஸ்வரம் கடலில் மீன் பிடி தொழில் செய்து வந்தார், நானும் எனது தம்பி சரவணனனும் தற்போது மீன் பிடி தொழில் தான் செய்து வருகிறோம், எனது தந்தை மீனவர் அடையாள அட்டை எண் 86 ஆகும்.

இந்நிலையில் கடந்த 21.11.1997ம் தேதி எனது தந்தை தர்மன் மற்றும் பால்சாமி, சின்ன முனியன், முத்துசாமி, ஆகியோர் இராமேஸ்வரம் கடலில் மீன் பிடிக்க இராமேஸ்வரத்தைச் சேர்ந்த பொன்னழகு என்பவருக்கு சொந்தமான R302 என்ற விசைப்படகில் தமிழக மீன்துறை டோக்கன் அலுவலத்தில் அனுமதிச்சீட்டு பெற்றுக் கொண்டு  இராமேஸ்வரம் மீன்பிடித் துறைமுகத்திலிருந்து மீன் பிடிக்கச் சென்றுள்ளனர். அவர்கள் நெடுந்தீவுக் அருகில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்த போது இலங்கை ஊர்க்காவல்துறை கடற்படையினர் சுட்டு இருக்கின்றனர். அதில் நான்கு பேரும் இறந்தும் படகும் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறது, மீன்பிடிக்கச் சென்றவர்கள் திரும்பவில்லை.

கடலுக்கு சென்றவர்கள் மறுநாள் திரும்பவில்லை என்பதால் நானும் ஊரில் உள்ள மீன்பிடி தொழிலாளர்களும் காணாமல் போன விசைப் படகுகளைத் தேடினோம். மீன்வளத்துறை உதவி இயக்குனர், மற்றும் காவல் துறையினருக்கு புகார் அளித்தோம், அவர்களும் உயரதிகாரிகளும் தகவல் கொடுத்து இந்திய ராணுவ ஹெலிகாப்டரும் காணாமல் போன விசைப்படகுகளை தேடும் பணியில் ஈடுபட்டது. ஆனாலும் படகுகளை கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை.

பின்பு 6 நாட்கள் கழித்து நெடுந்தீவு அருகே மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் அந்த பகுதியில் டீசல் மிதக்கிறது என தகவல் கொடுத்தனர், உடனே எங்கள் பகுதியிலிருந்து சில மீனவர்கள்  நெடுந்தீவு பகுதிக்கு சென்றோம், அங்கே படகு கடலில் தத்தளித்து கொண்டிருந்தது. அதில் எனது தந்தை தர்மனின் இறந்த உடல் மட்டும் கிடந்தது. மற்றவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்று தெரியவில்லை இலங்கை கடற்படையினர் பிடித்துச் சென்று விட்டார்களா? அல்லது இறந்து கடலில் மூழ்கி போனார்களா? என்பது தெரியவில்லை.

பின்னர் எனது தந்தையின் உடலை மட்டும் பிரேத பரிசோதனை முடித்து அடக்கம் செய்தோம். என் தந்தையின் உடலை வைத்தே மற்றவர்களும் இறந்திருக்கலாம் என கருதி மாநில அரசு நான்கு குடும்பத்தினருக்கும் தலா ஒரு இலட்சம் விதம் நிவாரணமாக வழங்கினார்கள், வேறு எந்த வித நிவாரணமும் வழங்கப்படவில்லை.

மேற்கண்ட சம்பவத்திற்கு பிறகு காணாமல் போன மீனவர் குடும்பங்களுக்கு ரூ.2 லட்சம் வழங்க கோரியும், மீன் பிடித் தொழிலில் ஈடுபடும் மீனவர்களுக்கு தகுந்த பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டும் எனவும் இராமேஸ்வரம் பகுதியைச் சேர்ந்த அனைத்து மீனவ சங்கங்களும் 30.11.09 அன்று கடலில் மீன் பிடிக்க செல்லாமல் ஒரு நாள் அடையாள வேலை நிறுத்தம் செய்தனர். மேலும் இந்திய அரசு இலங்கையிலுள்ள இந்திய தூதரகம் மூலம் காணாமல் போனவர்களின் உடலை ஒப்படையுங்கள் என இலங்கை அரசை கேட்டுக் கொண்ட்து. ஆனாலும் இறுதிவரை மற்றவர்களின் பிரேதம் கிடைக்கவில்லை.

இது போன்று இலங்கை கடற்படையினர் கடலோர பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் இந்திய எல்லையில் மீன் பிடித்துவரும் அப்பாவி தமிழக மீனவர்களை காக்கா, குருவியை சுடுவது போல சுட்டு கொன்று விடுகிறார்கள். மேலும் நமது மீனவரிகளிடம் உள்ள மீன்களையும், வலைகளையும் அபகரித்து செல்கின்றனர். பல படகுகளை பீரங்கியால் சுட்டு கடலில் தாழ்த்தும் விடுகின்றனர்.

தாங்கள் சமூகம் இந்த மனுவை இப்பொழுது விசாரணை மன்றத்தில் புகாராக எடுத்துக் கொண்டு சர்வதேச சட்ட விதிகளை மீறி என் தந்தை உட்பட 4 பேரை சுட்டுக் கொன்ற இலங்கை ராணுவம் மீது சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை எடுத்தும் ஆதரவற்று நிற்கும் நான்கு குடுப்பத்தினருக்கு அரசு தகுந்த அரசு வேலை வழங்கியும் நிவாரணம் வழங்குகாறு பணிவுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

டிசம்பர் 11, 2009 ஆம் ஆண்டு தங்கச்சி மடம் இராமேஸ்வரத்தில், மீனவர் உரிமை மீறல் எதிர்ப்பு கூட்டு நடவடிக்கை குழு மற்றும் மனித உரிமை குடிமக்கள் இயக்கம் ஏற்பாடு செய்த மீனவர் பிரச்சனைகளுக்கான நிலையான மக்கள் தீர்ப்பாயத்தின் முன் பல்வேறு மீனவர்கள் கொடுத்த வாக்குமூலத்தில் ஒரு வாக்குமூலம் இது. இது போன்ற எண்ணற்ற வாக்குமூல்ங்கள் உண்டு. மீனவர்கள் படும் துன்பத்தின் மொத்த சாட்சி இது.

நமக்கு உடனடியான தோன்றும் கேள்வி இதுதான். இந்த கொடுமையை எப்படி இலங்கை செய்யலாம். அப்பாவிகளை எப்படி அவர்கள் துன்புறத்தலாம். அதற்கான விடையும் இந்த வாக்குமூலத்திலேயே உள்ளது.

“நெடுந்தீவுக் அருகில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்த போது இலங்கை ஊர்க்காவல்துறை கடற்படையினர் சுட்டு இருக்கின்றனர்”. இலங்கை கடற்படை செய்தது உச்சபட்ச மனித உரிமை மீறல். ஆனால் அவர்கள் சுடப்பட்டது எந்த இடம் என்பது நாம் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டிய ஒன்று. நெடுந்தீவு – இலங்கையின் வட பகுதியில் யாழ்ப்பாணத்திற்கு தென்மேற்கில் அமைந்துள்ள 7 தீவுகளில் டெல்ஃப்ட் எனவும் அழைக்கப்படும் நெடுந்தீவு. யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து 45 கிலோமீட்டர் தூரம், இராமேஸ்வரம் கரையிலிருந்து 38 கிலோமீட்டர் தூரம். கட்சத் தீவில் இருந்து 12 கிலோமீட்டர் தூரம். இங்குதான் தர்மனை போன்ற பல மீனவர்கள் சுடப்பட்டார்கள். இங்குதான் தமிழக மீனவர்கள் துன்புறுத்தபடுகிறார்கள்.

எப்பொழுது துவங்கியது இந்தப் பிரச்சனை? கட்சத் தீவை மீட்பது நம் மீனவர்க்கு நன்மை பயக்குமா? இலங்கை தமிழ் மீனவர்கள் நம் மீனவர்களுக்கு இணக்கமாக இருக்கிறார்களா? நம் அரசாங்கங்கள் செய்ய வேண்டியது என்ன? இதற்கான தீர்வுதான் என்ன?

அலைகள் மோதும்.

Categories: Article, May 2013, Whistle
Tags: ,

No comments yet. Be the first!
Leave a Reply

%d bloggers like this: